ใบสมัครเล่นเกม
Celebrate Book Party 1st
รหัสผู้ชิงชัย XXXX
ชื่อผู้ชิงชัย : Shirayuki
อีเมลติดต่อกลับ : XXXX
1. Love or Revenge แค้นนักรักซะเลย1. ชื่อเดิมของเรื่องนี้ก่อนจะเป็นเวอร์ชั่นชื่อหนังสือคือชื่ออะไร
- Winter : Chain
2. น้องเล็กตระกูลทาราคาวะนั้นมีชื่อว่าอะไร
- ทาราคาวะ มิกิ
2. The Bodyguard I Love ร็อกเกอร์ร้อนรักกับบอดี้การ์ดหวานใจ3.อัลบั้มที่ชินยะทำให้คิระชื่ออัลบั้มอะไร
- Je t'aime
4.เพลงในอัลบั้มนี้ มีเพลงที่ชินยะแต่งให้คิระชื่อเพลงอะไร
- Calling Me
5.ของขวัญที่คิระและชินยะให้กันคืออะไร
- แหวน
3. Yesterday Today Tomorrow เพียงริ้วหมอกสลาย6. เมืองที่จาเรดนำเซกิยะไปอยู่หลังจบสงครามชื่อเมืองอะไร
- จาเรดกับเซกิยะอยู่ที่บ้านทรงญี่ปุ่นโบราณในประเทศญี่ปุ่น แต่ไม่รู้ชื่อเมืองจริงๆ7. ข้อความสุดท้ายก่อนเสียชีวิตที่เซกิยะส่งให้จาเรดคือ?
- ...‘Yesterday, I was sadness Today be sorrowful Tomorrow been distress’...
8.จดหมายที่จาเรดได้หลังเซกิยะเสียชีวิตนั้น เซกิยะใส่ดอกไม้อะไรลงไปในซอง
- กลีบซากุระและกลีบดอกฟุจิ
9.เซกิยะเสียชีวิตในปีไหน และด้วยโรคอะไร
- ในฤดูร้อนปี1951ด้วยโรคโลหิตเป็นพิษ
4. Dearest’s Desert ตะวันรัก ณ ปลายใจ10. ดอกไม้ที่จามีลใช้แทนสัญญารักระหว่างปารัทคือดอกอะไร
- ดอกแกลดิโอลัส
11. ชื่อโรงแรมที่ปารัททำงานและจามีลเป็นหุ้นส่วนชื่อว่าอะไร
- รอยัล ความาร์
12. ตราสัญลักษณ์ของโรงแรมคืออะไร
- ดอกเจ้าหญิงรัตติกาล
5. Tabebuia,Te Quiero...Revenge You – แสนแค้นแสนรัก13. เพลงที่ปกรณ์ชอบคือเพลงอะไร
- Moon River
14.หน่วยที่ปกรณ์สังกัดคือหน่วยอะไร
- I.C.D
15.อัญมณีที่ฟิเดลให้ปกรณ์คือ
- มรกต
16.โค้ดเนมที่ปกรณ์ใช้ปฏิบัติงานในหน่วยงามเดิมคืออะไร
- Snow Fox
6. มนตราเหมันต์17. เกมที่รพีร์กับการันต์เล่นต่อรองกันนั้นชื่อเกมอะไร
- เกมไพ่สลาฟ
18.ของที่การันต์ซื้อเพราะรพีร์เป็นนายแบบของชิ้นนั้นคืออะไร
- สร้อยนาฬิกาล็อกเกตรูปดาว
19.ชื่อเกาะที่รพีร์ถูกจับไปขังคือ
- เกาะส่วนตัวของการันต์ ใกล้ๆกับเกาะมันตรา
(ข้อนี้หยวนให้)7. หัวใจใต้แสงจันทร์20.ไร่ของพุดน้ำบุศย์มีชื่อว่าอะไร
- ไร่ลดาวัลย์
21.ฟราสซิสเป็นลูกครึ่งชาติใด
- ลูกครึ่งยุโรป-เอเชีย
(ข้อนี้หยวนให้ค่ะ)22. ของที่วรจักรเก็บได้ซึ่งของนั้นเป็นของฟรานซิสคืออะไร
- เกมจิ๊กซอว์
23. ต้นสังกัดนายแบบของภาติยะมีชื่อว่าอะไร
- R.M.J
8. ดวงใจนายทัพ24. สิ่งที่เพ่ยซานชอบมาก (อาหาร)นั้นคืออะไร
- ลูกหยาเจียว
25. ม้าของหย่งคังมีชื่อว่าอะไร
- เหม่ยผิง
9. ห้วงรักเสน่หา26. สมุดบันทึกของต้นธารามีสีอะไร
- สีฟ้า
27.กรุ๊ปเลือดของต้นธาราคือกรุ๊ปอะไร
- กรุ๊ป B
28.ภานุพาต้นธาราไปเดทที่ไหนเป็นที่แรกหลังปรับความเข้าใจ
- ทุ่งดอกบัวตอง
29.ภานุเกลียดสิ่งไหนของธารที่สุด
- กลบเกลื่อนด้วยการยิ้ม
10. เกียรติยศ กบฏหัวใจ30. เพลงที่ธีรเดชเคยร้องให้กิ่งไผ่ฟังคือเพลงอะไร
- เพลงดวงจันทร์
31. กิ่งไผ่จบการทหารจากที่ไหน
- โรงเรียนทหารเวสพอยท์
11. ศัตรู คู่แค้น แสนรัก32.ปืนคู่มือของกิ่งไผ่คือ
- ปืนโทกาเรฟทีที 33
33.พระนามของกิ่งไผ่ตอนขึ้นครองราชย์หมายถึงอะไร
- บริสุทธิ์และประเสริฐ
34. ศาลาที่กิ่งไผ่บอกลาธีรเดชชื่อศาลาอะไร
- ศาลาปทุมมาลย์
35.กรุ๊ปเลือดของกิ่งไผ่คือกรุ๊ปอะไร
- กรุ๊ป A
36.ลัญจกรของกิ่งไผ่คืออะไร
- ดอกเสี้ยวดอกขาว
37.ธีรเดชและกิ่งไผ่อำลากันกี่ปีจึงกลับมาพบกัน
-3 ปี
12. เพชรสลับเรือน38.ดอกไม้แรกที่นายพลชานเนนให้ผานิตคือ
- ดอกเอื้องผึ้ง
39. ในภาคนี้นายพลชานเนนอายุเท่าไหร่
- 43 ปี
40. ฉายาของระยาคืออะไร
- สียะตรา
41. ในตอนนี้ระยาอายุเท่าไหร่
- 28 ปี13. พิรุณหยาดฟ้า42.แคว้นบ้านเกิดของเจ้าน้อยคำชื่อว่าอะไร
- เชียงสอ
43. เพลงที่ระยาร้องให้รัสเซลล์ฟังตอนเข้าเวรนั้นคือเพลงอะไร
- Goutte d’eau dans la lune หรือ Raindrop in the moon
44. เพลงที่ชาวนวรัฐะใช้ในงานแต่งงานชื่อเพลงอะไร
- ปลายฟ้าจับแสงอรุณ
45. ปืนที่ผานิตใช้ซ้อมป้องกันตัวนั้นคือปืนรุ่นไหน
- ปืนกล็อก
14. รักคืนเรือนใจ46.น้องชายของรัสเซลล์ชื่ออะไร
- เฟรดเดอริก
47.เพลงที่รัสเซลล์ร้องให้ระยาฟังตอนขอความรักคือเพลงอะไร
- Written in the Stars
48. รหัสที่รัสเซลล์และระยาตามหานั้นมีข้อความว่าเช่นไร
- …pea,antelope,reed,impressionism,jellyfish,scarecrow
49. การระเบิดครั้งนี้ สถานที่วางระเบิดคือที่ไหน
- ในรถไฟ
15. Missing Love 1-2 (รักฉันเองรู้จักแค่นี้ – รักฉันนั้นเพื่อเธอ)50. ฉายาของรมณ์ประกรที่ถูกหลานๆ สัทชัยเรียกคือ
- คุณอากระต่าย
51. ของชิ้นแรกที่รมณ์ประกรให้สัทชัยคือ
- แหวน52. ชื่อรองของรมณ์ประกรคือ
- ลม, วายุ
53. ชื่อบาร์ที่พี่ชายรมณ์ประกรเปิดคือ
- บาร์Witory
54.เพลงที่รมณ์ประกรชอบร้องคือ
- How deep is your love
16. Kissing in ice เกมรักซ่อนกล55. ขนมอะไรที่ริศิษฏ์ชอบและเป็นสิ่งที่เตมีย์ให้
- ชูครีม
56. โรมแรมของริศิษฎ์มีกี่เครือ อะไรบ้าง
- โรงแรมในเครือ Grand Miracle มี 5 เครือ
1.) แกรนด์ริเวอร์
2.) แกรนด์มิราเคิล พัทยา
3.) เรือนซุ้มคำ รีสอร์ท
4.) กราเซีย
5.) แกรนด์ มิราเคิล รอยัลออคิด
57. สุนัขที่เป็นสัตว์เลี้ยงของเตมีย์นั้นเป็นพันธุ์อะไร
- สุนัขพันธุ์ลาบราดอร์
58. โรมแรมในเครือโรงแรมใดที่ริศิษฏ์และเตมีย์ใช้ “ทำสัญญา” กัน
- โรงแรมแกรนด์ริเวอร์59.ห้องที่ริศิษฎ์และเตมีย์ “ทำสัญญา” กัน ชื่อห้องว่าอะไร
- ห้องแกรนด์สวีท17. ด้วยบ่วงมนตรา60.นิยายแปลที่วารินทร์ชอบนั้นคือเรื่องอะไร
- โรมิโอ แอน จูเรียต
61. เพลงที่ธรรมธรใช้บอกรักศรายุคือเพลงอะไร
- ลาวดวงเดือน
62. สิ่งที่ศรายุใช้ฆ่าตัวตายนั้นคือสิ่งใด
- น้ำยางต้นยี่โถ
63. ชื่อลูกหมาที่วารินทร์เก็บมาเลี้ยงและตั้งชื่อให้ว่าอะไร
- แบล็คแคนยอน
18. กิ่งแก้วการะเกด64. สิ่งที่เป็นเหมือนตัวแทนรักระหว่างองค์อินทร์และอัคเรศคือสิ่งใด
- ถุงบุหงา
65. อังควรนั้นเป็นอาจารย์สอนวิชาอะไร
- วิชาQA และ วิชาธุรกิจเบื้องต้นสำหรับเด็กปีหนึ่ง
66. ชื่อของนัทธมนมีความหมายว่าเช่นไร
- มีใจผูกพัน
67. เพลงที่อังควรเล่นให้นัทธมนฟังในภพสามคือเพลงอะไร
- เทวาพาคู่ฝัน
68. สิ่งใดที่นีรนาทซื้อออกมาจากร้านขายของเก่า
- ขิม
69.วัสส์พาครอบครัวย้ายไปอยู่ที่ประเทศใด
- เบลเยี่ยม
70. อังควรจากนัทธมนในตอนเด็กนั้น ทั้งคู่อายุกี่ขวบ
- อังควร 10 ขวบ นัทธมน 5 ขวบ
คำถามพิเศษ
1. นวนิยายทั้งหมด 18 เรื่องที่รวมเล่มนั้น ชอบเรื่องไหนมากที่สุดสามลำดับแรก เพราะอะไร -
ซีรีย์นวรัฐะ : เป็นเรื่องแรกที่ทำให้รู้จักและตัดสินใจติดตามผลงานของนักเขียนชื่อ Rain-at-Rose (แต่เรื่องแรกที่อ่านคือมนตราเหมันต์ ^^) สะดุดตาตั้งแต่เห็นหน้าปก พออ่านคำโปรยและตัวอย่างของห้วงรักเสน่หาแล้วยิ่งชอบเพราะกลิ่นดราม่าหึ่งมาแต่ไกล 55 ชอบพล็อตรักเขาข้างเดียวแต่ถูกอีกฝ่ายเกลียดอ่ะ มันเศร้าดี ขอบอกว่าหลงรักหนูธารตั้งแต่ที่อ่านในตัวอย่างแล้วค่ะ แต่พี่เรนบอกเอาไว้ว่ามีสี่คู่ จบแฮปปี้สามคู่อีกหนึ่งคู่จบเศร้า เราหวังว่าคงไม่ใช่คู่ต้นธารานะที่จบเศร้า เลยไปอ่านสปอยล์ก่อนเพื่อความสบายใจ ปรากฏว่า.....
ถึงจะรู้อย่างนั้นก็ยังอยากอ่านอ่ะ ต้องบอกว่ากว่าจะได้อ่านเรื่องนี้นี่ลุ้นแทบตาย หนีน้ำท่วมเป็นเดือนๆ ต้องเช็คทุกวันว่าไปรษณีย์แถวบ้านเปิดหรือยังจะได้ให้พี่เรนส่งมาให้ แถมยังต้องเดินลุยน้ำไปรับที่ไปรษณีย์เองอีกเพราะอยากอ่านมาก 55 ลุ้นกันทั้งคนรับคนส่ง (แต่คนส่งคงลุ้นกว่า) เป็นประสบการณ์การรับนิยายที่ยาวนานมาก เหอๆ เรียกว่าลุ้นจนตัวโก่งอ่ะ พูดถึงนิยายบ้าง นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกรักตัวละครตัวหนึ่งได้อย่างมากมาย แล้วก็รู้สึก&^%$#@!(บรรยายเป็นคำพูดไม่ถูก)กับตัวละครตัวหนึ่งได้อย่างมากมายอีกเช่นกัน เป็นนิยายเรื่องยาวหลายเล่มจบที่อ่านแล้วไม่รู้สึกเบื่อแม้ว่าบางตอนจะดำเนินเรื่องยืดเยื้อไปบ้าง ^^”
เล่มที่เราชอบและอ่านแล้วรู้สึกสนุกมากที่สุดก็คือเล่ม 2 เกียรติยศ กบฏหัวใจ เพราะเล่มนี้เป็นเหมือนจุดเริ่มต้นของคู่กิ่งไผ่ และเป็นจุดสิ้นสุดของคู่ต้นธารา เป็นเล่มที่ทำให้เราทั้งยิ้มและร้องไห้(อย่างหนักหน่วง) ช่วงที่กิ่งไผ่ติดป่าอยู่กับธีรเดชเป็นช่วงที่อ่านแล้วสนุกมาก ขำที่กิ่งไผ่แกล้งพูดไทยไม่ได้ แล้วใช้ภาษาอังกฤษสื่อสารแทน ทำหมีธีไปต่อไม่ถูกเลย 55 พี่แกเล่นพูดไทยทั้งประโยคแต่มีศัพท์อังกฤษโผล่มาคำเดียว ไม่รู้ว่าจบจากสถาบันไหนมาเนี่ย อย่างน้อยๆก็น่าจะพูดประโยคเบสิคๆได้บ้างน๊าพี่ธี แล้วช่วงนี้ก็เป็นช่วงที่ธีรเดชได้แสดงความโอนโยนต่อกิ่งไผ่อย่างต่อเนื่องด้วย (เพลินเลยล่ะสิพี่แพนด้า) อ่านแล้วก็ลุ้นว่าความสัมพันธ์ระหว่างกิ่งไผ่กับธีรเดชจะเป็นยังไงต่อไป กิ่งไผ่ก็อ่อยแล้วอ่อยอีก ธีรเดชก็ทึ่มซะ กว่าแพนด้าจะได้กินกิ่งไผ่ =_=”
ส่วนตอนที่ชอบที่สุดในเล่มนี้คือตอนที่ภานุพาต้นธาราไปชมทุ่งดอกบัวตอง สำหรับเราตอนนี้เป็นตอนที่หวานมากที่สุดของทั้งคู่ เป็นตอนที่ทั้งคู่เข้าใจกันและเป็นเดทแรกและเดทเดียวของทั้งสองคนด้วย (หมายถึงไปเที่ยวที่ไกลๆอ่ะนะ) อยากจะหยุดเวลาเอาไว้ในตอนนี้จัง ><” ตอนที่ชอบอีกตอนคือตอนที่ภานุให้แหวนหนูธาร โรแมนติคอ้ะ >//< ใจจริงอยากให้มันขอแต่งงานไปด้วยเลยนะ หนูธารเขาพร้อมเป็นแม่ศรีเรือนให้ตั้งนานละ แต่ไม่ค่อยเข้าใจหนูธารในตอนนี้เท่าไหร่ ว่าทำไมถึงไม่อยากใส่แหวน ทั้งที่คนรักเป็นคนให้แท้ๆน่าจะดีใจนะ ในตอนท้ายๆของเล่มนี้เราอ่านแล้วอยากจะเขวี้ยงหนังสือทิ้งจริงๆ (แต่ไม่กล้าทำ) นั่นก็เพราะ... เพราะ... เพราะการกระทำของกิ่งไผ่!! ซึ่งแน่นอนว่าเล่มสามเป็นเล่มที่เราอ่านด้วยความทรมานที่สุด เหอๆ สรุปเล่มสองเป็นเล่มที่เราชอบมากที่สุดแล้วก็เป็นเล่มที่อยากเขวี้ยงทิ้งที่สุดด้วย >,<”
ภานุ [หมีควายกับรักมั่นคง] : ก่อนอื่นขอกระโดดเตะจับหักแล้วฟันศอกต้อนรับมันก่อน 55 เนื่องจากเผามันไปเยอะแล้วในเกมล่าหมีเลยไม่รู้จะสวดอะไรมันต่อดี เอาเป็นตอนที่ฮาที่สุดของมันแล้วกัน ตอนที่ขำที่สุดของมันคือตอนที่มันเปลี่ยนลุคตัวเองใหม่ แล้วหนูธารถามว่า “ผีเข้าเหรอ” 555 ขำมากอ่ะ ภานุคงเสียเซลฟ์ไปเลย จริงๆน่าจะถามว่า “ผีออกเหรอ” มากกว่านะ เพราะมันทำตัวประหนึ่งถูกผีเข้ามาตั้งแต่ต้นเรื่องละ โดยเฉพาะผีซึนกับผีปากมอม ฮ่าๆ ที่จริงเราไม่ค่อยชอบตัวละครที่ฆ่าตัวตายเท่าไหร่ แต่กับภานุนี่เรารับได้นะ ในบรรดาคู่เอกทั้งสี่คู่เรารู้สึกว่าคู่ของภานุเป็นคู่ที่รักกันได้สมน้ำสมเนื้อดี ประมาณว่ามีความรักให้แก่กันเท่าๆกัน ไม่มีใครรักอีกฝ่ายมากกว่าหรือน้อยกว่า ความรักของทั้งคู่มั่นคง(หมายถึงภานุในช่วงท้ายๆที่ทำคะแนนตีตื้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว หลังจากที่โดนแม่ยกสาปแช่งด้วยความหมั่นไส้มากว่าครึ่งเรื่อง) ดังนั้นที่ภานุเลือกที่จะตายเราเลยยอมรับได้ ส่วนตุ๊กตาตัวแทนมันเราก็เลี้ยงดู(ด้วยลำแข้ง)เป็นอย่างดี เอามาให้เราดูแลแล้วไม่ต้องห่วง จับมันมาแพลงกิ้งเป็นประจำ 55
ธีรเดช [หมีแพนด้ากับรักโลเล] : มันเป็นแพนด้าที่สมควรอยู่ให้ห่างเป็นอย่างยิ่ง ถ้าไม่อยากถูกรัศมีความอ่อนโยนของมันโจมตีแล้วมีชะตากรรมเหมือนกับกิ่งไผ่ คำเตือน!! ถ้าคุณคิดว่าตัวเองไม่ใช่ต้นธารา กรุณาถอยห่างออกมาจากหมีสายพันธุ์นี้โดยเร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นคุณอาจถูกความใจดีของมันครอบงำทำให้อ่อนไหวและสูญเสียความมั่นคงในจิตใจ หากคุณเริ่มมีอาการดังที่กล่าวมานี้ โปรดจงระวัง คุณอาจถูกความโลเลของมันหลอกให้รักและรออย่างไม่มีจุดหมายโดยที่คุณทำอะไรไม่ได้นอกจากกล้ำกลืนความเจ็บช้ำ หากคุณรอมันได้ ขอแสดงความยินดีด้วย คุณจะได้เจอกับกิ่งไผ่เป็นรายต่อไป หลังจากนั้น..... 555 แซวเล่นเฉยๆนะพี่ธี พี่ธีน่ารักออกจะตายไปเนอะ พูดถึงตอนที่เราประทับใจและเสียน้ำตาให้พี่ธีมากที่สุดคือตอนที่พี่ธีฟังเพลงพบรักและนั่งเศร้าอยู่ในผับ ขออนุญาตลงเนื้อเพลงนะคะ
“
รัก คือการค้นพบ เป็นจุดจบ เป็นทุกสิ่ง เป็นความฝัน เป็นความจริง เป็นสุขล้ำเมื่อแอบอิง แม้ยากยิ่ง จะฝ่าฟัน ฉันรู้ความรักยากอธิบาย แต่ความรักจริงมั่นคงมิหน่าย ไม่แปรผัน จากเธอ”
โอ๊ย ตอนนี้เราน้ำตาไหลพรากๆๆอ่ะ ในหัวมีแต่เพลงนี้วนไปเวียนมา ทั้งสงสารทั้งเห็นใจพี่ธีมากๆ ยิ่งตอนที่พี่ธีบอกว่า “ไม่มีใครแทนที่เขาได้” เนี่ยเอาใจแม่ยกไปเต็มๆ มันทั้งซึ้งแล้วก็แสนจะเศร้า เหมือนว่าจะเข้าใจความรู้สึกของพี่ธีในตอนนี้ได้จริงๆ คนที่เราเฝ้าทะนุถนอมมอบความรักให้มาตลอด ไม่เคยเหลียวมองมาที่เราเลยแม้กระทั่งตอนกำลังจะตาย ตัวเองก็เป็นได้แค่เพียงพี่ชายที่แสนดีเท่านั้น มันเศร้าๆๆสุดๆ สงสารพี่ธีมากมาย โดยเฉพาะท่อน
“
แต่ความรักจริงมั่นคงมิหน่าย ไม่แปรผันจากเธอ”
มันบีบหัวใจมาก ถึงแม้ว่าตอนหลังพี่ธีจะ “แปรผัน” ก็เถอะ แต่ในตอนนี้เรารู้สึกได้ว่าความรู้สึกของผู้ชายที่ชื่อธีรเดชมัน “ไม่แปรผัน” จริงๆ ตอนนี้เป็นตอนที่เรา ชอบ ชอบ ชอบ ชอบมาก เป็นตอนที่ตรึงอยู่ในใจเราเลย เวลาฟังเพลงนี้ทีไรเราจะคิดถึงตอนนี้และความรู้สึกของธีรเดชตลอดเลย สุดท้ายขอบอกพี่ธีว่า ใจดีไม่ช่วยอะไร... (สำหรับหนูธาร) ขอแปะลิ้งค์เพลงหน่อยนะคะ พบรัก (พี่แจ้สุดยอดอ่ะ >//< เสียงนุ่มมากกก)
ปล. ที่ไม่เลือกตอนนี้เป็นตอนที่ประทับใจที่สุดเพราะยังไงภานุก็เป็นพระเอกตัวจริงของหนูธารนะคะ พี่ชายที่แสนดีอย่างพี่ธีเลยต้องหลีกทางให้ ^^ ถ้าแต่งฟิคเองได้ จะแต่งให้พี่ธีสมหวังกับหนูธารนะ
ชานเนน [หมีเท็ดดี้กับรักพี่เสียดายน้อง??] : หมีสายพันธุ์นี้ควรได้รับการอนุรักษ์ไว้โดยด่วนก่อนที่จะสูญพันธุ์ ถึงแม้ว่าแทบจะไม่มีเหลือไว้ให้อนุรักษ์แล้วก็ตาม ลุงหมีเป็นสมาชิกคนสุดท้ายในฮาเร็มของหนูธาร หลังจากหนูธารตายก็ได้ละทิ้งฮาเร็ม และผันตัวเองไปเป็นคนเลี้ยงผึ้งแทน เหอๆ อยากบอกลุงว่า จะจีบเด็กทั้งทีลุงช่วยลงทุนหน่อยได้ม๊ายยย ดอกไม้ดอกแรกที่ให้น้องผึ้งลุงเก็บขึ้นมาจากริมทาง ดอกไม้ดอกที่สอง(ถ้าจำไม่ผิด)ลุงก็เด็ดมาจากริมทาง ตกลงลุงเห็นน้องผึ้งเป็นอะไรกันแน่เนี่ย เป็นผึ้งริมทางเหรอ? ลุงนี่จีบเด็กได้สมอายุจริงจริ๊งงง
นี่ยังดีนะที่ไม่แต่งกลอนฝากจดหมายรักพร้อมแนบดอกไม้ไปด้วย ไม่งั้นคงเดาอายุลุงกันไม่ถูกเลยทีเดียว พูดถึงเรื่องอายุ เวลามีคำบรรยายว่า “นายพลวัยดึก” ทีไร เป็นต้องสะดุ้งทุกที (สะดุ้งจริงๆนะ) แบบว่านึกภาพตาลุงหัวหงอกถือไม้เท้าพร้อมลงโลงได้ทุกเมื่ออ้ะ อย่าบรรยายลุงด้วยคำว่า “นายพลวัยดึก” เลย มันทำร้ายจิตใจคนอ่าน แล้วอีกอย่าง เวลาที่มีคนมาว่าลุงเป็นไอ้แก่อย่างงั้นไอ้แก่อย่างงี้ อยากเถียงว่าไม่จริง ลุงยังไม่แก่ขนาดนั้นซักหน่อย ลุงยังเตะปี๊บดังอยู่เลย(ดังลั่นด้วย) พิสูจน์แล้วจากตอนพิเศษน้ำผึ้งพระจันทร์ ไม่เชื่อลองถามน้องผึ้งดูสิ ลุงทั้งสุภาพบุรุษ อบอุ่น อ่อนโยน อิจฉาน้องผึ้งนะเนี่ย ว่าแต่ตกลงลุงเป็นลูกรักแม่หมีจริงๆแน่เหรอ ทำไมนับวันบทลุงยิ่งเจือจางลงทุกทีๆเลยอ่ะ โดนรัสเซลล์กับน้องระยาแย่งบทไปหมดแล้ว เพราะลุงเป็นสุภาพบุรุษเลยต้องเสียสละบทให้คนอื่นสินะ 55
คาแรคเตอร์แบบลุง เรานึกถึงผู้พันเบิร์ดที่แสดงเป็นพระนเรศวรจากเรื่องตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราชอ่ะ มาดให้มากๆ สุดท้ายขออวยพรให้ลุงมีโอกาสเตะปี๊บกับน้องผึ้งบ่อยๆนะ แล้วอย่าเพิ่งหัวใจวายไปก่อนล่ะลุง 55
ปล. ได้ข่าวว่าตอนลุงบรรลุนิติภาวะ น้องผึ้งเพิ่งอายุแค่ 4 ขวบเองนะ 4 ขวบเองนะลุง ลุงงงงงงง!!! ลุงจริงๆค่ะ
รัสเซลล์ [หมีกริซลีย์กับรักใหม่ลืมรักเก่า] : หมีตัวนี้ไม่ค่อยเป็นที่ชื่นชอบของเราเท่าไหร่ ไม่ใช่เพราะว่ามันไม่ได้เป็นสมาชิกต้นธาราฮาเร็มหรอกนะ ไม่ใช่จริงจริ๊งงง!! ที่เราไม่ชอบเพราะมันดูไม่ค่อยเป็นห่วงน้องผึ้งตอนเข้าโรงพยาบาลเท่าไหร่ แถมไม่เคยมาดูมาแลเลยด้วย เพิ่งเลิกกันแท้ๆแต่ดูมันไม่ค่อยเสียใจเท่าที่ควร น้องผึ้งกำลังทรมานอยู่แท้ๆแต่มันกลับไปดี๊ด๊าอยู่กับน้องระยา จะตัดใจเร็วไปหน่อยไหม พอมีคนใหม่ก็ลืมคนเก่าแทบจะทันทีเลยนะ แล้วบาดแผลจากระเบิดที่ตอนแรกยังคิดว่าเป็นสิ่งเชื่อมโยงกัน ตอนนี้พอเห็นมันแล้วไม่คิดอะไรบ้างเลยเหรอ อีกอย่างคงเพราะสัญชาติมันด้วยแหละ เราเลยไม่ค่อยปลื้มเท่าไหร่ 555 ถ้าหากมันไม่ได้เลิกกับน้องผึ้ง เราว่าถึงยังไงมันก็ทลายกำแพงในใจน้องผึ้งไม่ได้หรอก มันเหมาะกับน้องระยาที่สุดแล้วแหละเราว่า
ปล. ขอชมมันหน่อยว่ามันเก่งมากกกกอ่ะ มันรู้จักวรรณคดีไทยเรื่องอิเหนาได้ไง สุดยอดอ้ะ ขนาดเราคนไทยยังต้องพึ่งกูเกิ้ลเลยว่าสียะตราเนี่ยมันคือผู้ใด
ต้นธารา [น้องธารกับได้แค่แอบมอง] : น่ารัก โมเอะที่สุดในสามโลก เป็นที่รักของทุกคน เป็นเจ้าของฮาเร็มของบรรดาพี่หมี เป็นคนที่มีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าในการตามหาความรักของตัวเอง แม้ว่าจะได้แค่แอบมอง หรือแม้ว่าจะถูกทำร้ายร่างกายและจิตใจขนาดไหน แต่หนูธารก็ยังไม่ยอมตัดใจและให้อภัยคนที่ตัวเองรักได้ทุกเมื่อ ถึงร่างกายจะอ่อนแอแต่จิตใจของหนูธารเข้มแข็งมาก
การยอมให้ตัวเองเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่าทั้งที่ไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำไปจะสำเร็จหรือไม่ มันต้องใช้ความกล้าและความเข้มแข็งขนาดไหน เราประทับใจสิ่งนี้ของหนูธารที่สุด แม้ว่าหนูธารจะมีข้อเสียบางอย่างที่เด่นชัดมากก็ตาม แต่ด้วยความลำเอียงของแม่ยก ข้อเสียเหล่านั้นจึงถูกมองข้ามไปโดยปริยาย สุดท้ายอยากบอกหนูธารว่า ถึงหนูจะจากโลกนี้ไปแล้ว แต่แม่ยกก็ขออวยพรให้หนูเปิดฮาเร็มใหม่ในโลกหน้าได้อย่างราบรื่นนะ 555
กิ่งไผ่ [น้องไผ่กับรู้เขาหลอกแต่เต็มใจให้หลอก] : เป็นตัวละครที่ทำให้เรารู้สึก&^%$#@!(ไม่ปลื้ม)อย่างแรง แล้วยิ่งตอนที่กิ่งไผ่เอาน้องผึ้งไปเปรียบเทียบกับหนูธารว่าถ้าหนูธารเข้มแข็งได้เท่าน้องผึ้งเรื่องแบบนั้นก็คงไม่เกิดขึ้น เรานี่ปรี๊ดดดขึ้นอ่ะ แบบว่าเธอเป็นตัวต้นเหตุแท้ๆเลยนะ ช่วยสำนึกหน่อยสิ!! แล้วไม่ได้เปรียบเทียบแค่ครั้งเดียว แต่เปรียบซะหลายครั้งเลยนะ คิดแบบนี้เหมือนต้องการจะโทษว่าหนูธารนั่นแหละที่ผิดไม่ใช่ตัวเอง มันเลยยิ่งไม่น่าให้อภัยเข้าไปใหญ่
อีกอย่าง บางตอนก็บรรยายกิ่งไผ่ซะเลิศเลอจนบางทีก็อดหมั่นไส้นิดๆไม่ได้นะ น่าเสียดายจริงๆ ถ้ากิ่งไผ่ไม่ได้เป็นคนทำร้ายหนูธาร เราคงชอบกิ่งไผ่มากๆอ่ะ แต่ก็นะ ด้วยคำสาปแช่ง(?)จากแม่ยกหนูธาร กิ่งไผ่เลยถูกแพนด้าหลอกให้รอไปหลายปี น้ำตาเช็ดหัวเข่าไปหลายปี๊บเลยทีเดียว สิ่งที่ทำให้เราชอบในตัวกิ่งไผ่มากที่สุดคือกิ่งไผ่ยอมแพนด้าคนเดียว ประมาณว่าคนที่เข้มแข็งและเก่งไปซะทุกอย่างกลับมีจุดอ่อนอยู่ที่คนรักคนเดียว ไม่ว่ากิ่งไผ่จะแข็งขนาดไหน พอเจอแพนด้าก็อ่อนยวบทันที มันน่ารักดี ตรงที่ขี้หึงมากเราก็ชอบนะ(ขนาดเด็กก็ยังหึงไม่เว้น มีการบอกให้เรียกว่าพ่อด้วย จำกัดสถานะไว้เรียบร้อยเชียวนะ 55) เรารู้สึกว่ากิ่งไผ่รักแพนด้ามากกว่าที่แพนด้ารักกิ่งไผ่เยอะเลยอ่ะ กิ่งไผ่มีความมั่นคงต่อความรู้สึกตัวเองมาก
ผานิต [น้องผึ้งกับฉันมันคนเข้าใจยาก] : ต้องบอกว่าเรารู้สึกมึนๆงงๆกับตัวละครตัวนี้ เราไม่ค่อยเข้าใจในตัวน้องผึ้งเท่าไหร่ ตอนแรกก็ดูเหมือนจะร่าเริง เข้มแข็ง แต่ตอนหลังกลับดูเหมือนอ่อนแอเอามากๆ บางตอนก็ดูเด็กบางตอนก็ดูเป็นผู้ใหญ่ ไม่ค่อยเข้าใจความช่างยั่วของน้องผึ้งเท่าไหร่ ในช่วงแรกๆที่ยั่วลุงทั้งที่รู้ว่าลุงชอบตัวเองและตัวเองก็มีคนรักอยู่แล้ว ไม่เข้าใจว่าน้องผึ้งคิดอะไรอยู่กันแน่ เรารู้สึกว่าน้องผึ้งภายนอกดูเข้มแข็งแต่ที่จริงแล้วจิตใจไม่ได้เข้มแข็งเหมือนที่แสดงออกภายนอกเลย
เพราะน้องผึ้งกลัวที่จะต้องเจ็บปวดเลยไม่กล้าเปิดใจรักใคร ก็ต้องขอแสดงความยินดีกับลุงด้วยที่สามารถทลายกำแพงใจของน้องผึ้งได้ และต้องขอยอมรับว่ามาจนบัดนี้เรายังไม่รู้เลยว่าลุงหลงรักอะไรในตัวน้องผึ้งกันแน่ แล้วน้องผึ้งจะคิดว่าตัวเองเป็นแค่เงาของพี่ชายในสายตาลุงหรือเปล่า? ที่เราสงสัยเพราะเราไม่เข้าใจน้องผึ้งนั่นแหละ อีกอย่างตอนหลังๆบทน้องผึ้งก็เจือจางเอามากๆ จนรู้สึกเหมือนกลายเป็นตัวประกอบไปแล้ว
ระยา [น้องแซลมอนกับ ”รัก” เรื่องเล็ก แต่ ”กิน” เรื่องใหญ่] : ตลก คือน้องระยาในความรู้สึกเรา ระยาเป็นตัวละครที่ทำให้เราขำได้ตลอด ทั้งตอนถูกกดหัวหน้าทิ่มดิน ตอนถูกรัสเซลล์จับกด ตอนถูกระเบิดขาเดี้ยง ตอนกินได้กินดีกินไม่บันยะบันยัง ฯลฯ เรารู้สึกว่าน้องระยาเป็นคนที่มีเสน่ห์ดี เข้าใจง่าย ถูกบรรยากาศ(ที่รัสเซลล์สร้าง)พาไปง่าย และมีความซึนเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว เป็นตัวละครที่มีสีสันดี
พออ่านตอนพิเศษแล้วก็ตกใจ ไม่รู้น้องระยาเธอไปตายอดตายอยากมาจากไหน กระหน่ำกินทุกอย่างที่ขวางหน้า ร้านไหนขายขนมขายอาหารคงไม่รอดพ้นกระเพาะน้อยๆ(แต่ประสิทธิภาพสูง)ของน้องแซลมอนเป็นแน่ ชักสงสารกระเป๋าตังค์รัสเซลล์แล้วสิ รีบๆหาเงินมาซื้อของกินให้น้องแซลมอนด้วยนะ
นาคี [พี่นาคีกับสุนัขผู้ซื่อสัตย์] : …มาได้ไงเนี่ย!!! เผอิญแม่ยกประทับใจพี่นาคีก็เลยอดพูดถึงไม่ได้ ถึงแม้ว่าจะเป็นตัวประกอบที่มีบทแค่ไม่กี่หน้าก็เถอะ พี่นาคีให้อิมเมจสุนัขผู้ซื่อสัตย์ที่คอยตามติดเจ้านายต้อยๆ คอยห่วงใยและปกป้องเจ้านายด้วยชีวิต ขนาดตายไปแล้วยังมาเข้าฝันหมีควายบางตัวให้มันได้สติเลย ไม่รู้ว่าพอหนูธารตายไปแล้วจะได้เจอกับพี่นาคีหรือเปล่า พี่นาคีจะได้ตามไปปกป้องหนูธารต่อในโลกหน้า สุดท้ายขอฝากเพลงนี้ให้พี่นาคี “...ฉันรักเธอโดยที่ไม่รู้จัก และฉันรักเธอตั้งแต่แรกพบหน้า... สำหรับฉันนั้นเธอคือทุกสิ่ง... แม้ว่าเรายังไม่ทันได้รู้จัก กันเลย” น่าเสียดายที่หนูธารไม่เคยแลพี่นาคีเลย T-T
กิ่งแก้วการะเกด : ชอบเรื่องแนวรักข้ามภพข้ามชาติ อยากอ่านเวอร์ชั่นวายมานานแล้ว เรื่องนี้หน้าปกสีว๊านหวานได้ใจจริงๆ แต่อัคเรศดูเอวบางร่างน้อยเหมือนเคะไปนิดนึง ส่วนฉากก็ยังคงวาดได้งดงามตามแบบฉบับคุณJirito
ภพที่หนึ่ง ผูกสาบาน : เป็นภพที่เราชอบมากที่สุด เพราะเราชอบอะไรที่มันโบราณๆ เนื้อเรื่องแนวย้อนยุคนี่ตรงสเป็คเลย แถมอุปสรรคเรื่องต่างชนชั้นอีก(ชอบ) ตัวละครทั้งหมดในเรื่องเราไม่รู้สึกว่าไม่ชอบคนไหนเลย ถึงวทัญญูน่าจะเข้าค่ายถูกเกลียดก็เถอะ แตทำไมเราถึงไม่เกลียดก็ไม่รู้ แค่หมั่นไส้นิดหน่อย ส่วนอัครเรศนี่ก็เป็นหนุ่มเนื้อหอมจริงๆ มีทั้งองค์หญิงองค์ชายมารุมรัก(ชนชั้นเจ้าทั้งนั้น) องค์อินทร์ก็รูปงาม ตัวละครหญิงที่ชอบที่สุดก็คงหนีไม่พ้นพัดชานางกำนัลผู้ซื่อสัตย์ขององค์อินทร์และรักเจ้านายมาก ความรักของอัคเรศกับองค์อินทร์เป็นรักแรกพบสินะ (พยายามจะคิดแบบนี้เพราะไม่งั้นจะไม่รู้ว่าตกลงมันรักกันเพราะอะไรและทำไมมันถึงได้รักกันไวจัง คือต้องหาเหตุผลให้ได้ไม่งั้นเราจะไม่อิน)
อัคเรศนี่ก็ช่างกล้าจริงๆ อีกฝ่ายเป็นผู้ชายแถมยังเป็นถึงองค์ชายอีกต่างหาก ยังอุตส่าห์กล้าย่องเข้าห้องคนอื่นเขาตอนดึกๆอีก ส่วนองค์อินทร์เป็นถึงเจ้าก็น่าจะหยิ่งๆหรือมีมาดหน่อยนะ มีทหารแถมเป็นผู้ชายมาชอบพอตัวเองที่เป็นองค์ชาย ถึงจะชอบเขาแต่จะไม่ยอมรับง่ายไปหน่อยเหรอ ตอนที่เราชอบที่สุดในภพนี้คือตอนที่องค์อินทร์สอนอัคเรศตีขิม เป็นตอนที่หวานที่สุดของทั้งคู่ อัคเรศที่ทำเป็นเล่นไม่เป็นแล้วแกล้งหันไปหาองค์อินทร์เพื่อแอบหอมแก้มเนี่ย โอ๊ยมันน่าร๊ากกกกกก >//< ตอนที่เศร้าที่สุดคือตอนที่องค์อินทร์คืนถุงบุหงาให้อัคเรศ สงสารอัคเรศ ถูกเข้าใจผิดแถมยังถูกคนรักตัดสัมพันธ์อีก เคราะห์ซ้ำกรรมซัดจริงๆ
ภพที่สอง นิรันดร์กาลมั่น : เป็นภพที่เรารู้สึกสงสารอัคเรศจับใจเลย รอคอยมานานแสนนานแต่คนที่รักกลับจำตัวเองไม่ได้แถมยังไปรักศัตรูอีก ตอนที่ได้รู้ว่าอัคเรศยอมรับกรรมแทนองค์อินทร์นี่อยากบอกว่าความรักของนายช่างยิ่งใหญ่จริงๆอัคเรศ ซึ้งสุดก็ตอนอัคเรศเสียสละน้องนีให้วัสน์ที่เป็นศัตรูเพราะอยากให้คนรักมีความสุข โอ๊ย นายมันคนในนิยายจริงๆอัคเรศ นายมันพระเอกตัวจริง! ส่วนนีรนาท ขอบอกว่ารู้สึกสยองแทน ถ้าเราฝันถึงคนถูกตัดหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่านี่เราคงสติแตกไปแล้วอ่ะ ส่วนแม่ของนีรนาท ตอนแรกเรานึกว่าเป็นพัดชากลับชาติมาเกิดซะอีก เห็นต้องคอยดูแลองค์อินทร์เหมือนกัน
ภพที่สาม จอมขวัญพี่ : เป็นภพที่เราชอบมากเหมือนกัน ตอนที่ชอบที่สุดคือตอนที่พี่อังควรยังเด็กแล้วชอบไปลูบท้องเฝ้ารอน้องน้อยเกิด ประมาณว่าฉันรักและเฝ้ารอเธอตั้งแต่เธอยังไม่ลืมตาดูโลกเลยนะ มันน่าร๊ากกกกกกก >//<~ มันเป็นความรู้สึกที่รอคอยอย่างมีความสุขหลังจากที่รออย่างเป็นทุกข์มานาน ชอบตอนที่ทั้งคู่ยังเด็กๆ แล้วพี่อังควรคอยตามปกป้องเอาใจน้องน้อย เราชอบความสัมพันธ์แบบพี่น้องแล้วค่อยๆพัฒนาเป็นความรักมาก รู้สึกมันเป็นอะไรที่ตัดกันไม่ขาดดี ประมาณว่ามีความทรงจำร่วมกันมากมาย และก็เป็นอะไรที่อุปสรรคเยอะดี กว่าจะยอมรับความรักแบบนี้ได้ก็ต้องต่อสู้กับความรู้สึกผิดชอบชั่วดีและเรื่องความรู้สึกของคนในครอบครัวอีกด้วย อยากอ่านตอนทั้งคู่ยังเด็กเยอะๆจัง ขอยอมรับตามตรงว่าเราอ่านชื่อพี่อังควรว่า อัง-ควน มาตลอดเลย ถึงจะมารู้ทีหลังว่าอ่านว่า อัง-คะ-วอน แต่เราก็ยังอ่าน อัง-ควน ต่อไป มันแปลกๆดีเราชอบ ภพนี้เป็นภพที่หวานสมกับเป็นภพจบ และอยากให้ทั้งคู่จดจำภพแรกได้ด้วย
-
ด้วยบ่วงมนตรา : เรื่องนี้ชอบพี่ธานินทร์ม๊ากมาก >//< พี่ชายที่แสนดี อ่อนโยน คอยปกป้องดูแลน้อง เป็นห่วงอนาคตของน้องถึงขนาดรีบทำพินัยกรรมไว้ล่วงหน้า ชอบที่คอยบังคับน้องน้ำให้กินข้าวอ่ะ เสียดายไม่น่าด่วนจากไปเลย เพิ่งจะได้เข้าใจกันแท้ๆ อยากให้มีความสุขกับน้องน้ำนานๆ ตลอดไปเลยยิ่งดี (ทำไมตัวละครที่เราชอบถึงอายุสั้นกันหมดเนี่ย T-T) น้องน้ำก็น่ารักน่าเอ็นดู รณชิตเราก็ชอบนะ ทั้งทำงานเก่งและยังทำงานบ้านเก่งอีก แต่รู้สึกว่าจะรู้ตัวและยอมรับใจตัวเองง่ายไปหน่อย พวกไม่เชื่อในความรักน่าจะยอมรับความรู้สึกตัวเองยากนะ เพราะตัวเองปฏิเสธมันมาตลอด ส่วนคู่ธรรมธรกับศรายุ เราไม่ค่อยอินกับคู่นี้เท่าไหร่ สงสารก็สงสารอยู่นะ แต่เรารู้สึกว่าทั้งคู่รักกันเร็วเกินไป แบบว่าตามความรู้สึกไม่ทัน โดยเฉพาะศรายุเรายิ่งไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรักธรรมธรขนาดนั้น เพิ่งจะรู้จักกันแท้ๆ แต่กลับยอมตายเพื่ออีกฝ่าย
ไม่ค่อยชอบที่ศรายุฆ่าตัวตายเท่าไหร่ เพราะเหตุผลมันไม่หนักแน่นพอ ทางออกทางอื่นก็ยังมีให้เลือกเดิน อีกอย่างเราไม่รู้สึกว่าที่ศรายุฆ่าตัวตายเพราะต้องการทำเพื่อธรรมธรจริงๆ น่าเสียดาย พ่อแม่อุตส่าห์ส่งเสียให้เรียนถึงเมืองนอก ยังไม่ทันได้ตอบแทนคุณเลย แล้วตอนที่ศรายุจะฆ่าตัวตาย ทำไมธรรมธรกับช่อแก้วถึงไม่ห้ามเนี่ย คนที่รักกำลังจะคิดสั้นนะ ไม่ต้องไปเคารพการติดสินใจของคนที่กำลังจะฆ่าตัวตายหรอก ช่วยห้ามให้เหมือนกับว่าพวกเธอรักศรายุกันจริงๆหน่อยได้ม๊ายย
ตอนที่ชอบในเรื่องนี้คือช่วงที่ธานินทร์กับวารินทร์อยู่ด้วยกันที่บ้านไม้ เพราะเป็นตอนที่พี่นินได้มีความสุขกับน้องน้ำ อีกตอนที่ชอบคือตอนที่รณชิตตามง้อน้องน้ำ เวลาเพลย์บอยมาตามง้อขอคืนดีกับคนที่ตัวเองรักเนี่ย มันน่ารักดี ภาษาที่ใช้ในเรื่องนี้ มีหลายประโยคที่อ่านแล้วไม่ค่อยเข้าใจค่ะ เหมือนมีคำที่ขาดไปแล้วก็มีคำที่เกินมา แล้วก็คำว่า “นี่น่า” เช่น “ก็คุณไม่ได้เป็นคนผิดนี่น่า” อ่านแล้วมันขัดๆไม่ไหลลื่นค่ะ เพราะชินกับคำว่า “นี่นา” มากกว่า
Welcome to Navaratta Board :.: แดนพี่หมีนิรมิต
